Vellos tellados de saudade
no lusco fusco da noite
ollando quedos estades
hoxe, onte, antonte…
Vellas laxas de pizarra
compañeiras das treboadas
Illas, compañeiras
animaís para a lembranza…
Ata cando? vello mundo
ateigado de soños
outro mundo vexo en vos
outra esperanza non vexo.
Adeus, que marcho de súpeto
xa non serei eu mesmo
se non volto ao lugarciño
ese do meu contento…!
Un saúdo, delmi
Jesús.
